Public-Private

Onder de titel "Public" heeft Mariës Hendriks openbare ruimtes als supermarkten of bouwmarkten met kroontjespen op linnen vastgelegd. Ontdaan van de gebruikelijke bezoekers blijken deze anonieme interieurs, waarin we dagelijks verkeren, raadselachtig.
In rekken, op planken en in kasten wachten in een repetitieve aaneen-schakeling talloze voorwerpen op onze verlangende blik. De felle, krasserige inktlijnen laten de ruimtes met hun producten opdoemen, maar lijken er tevens op uit alles ook weer te overwoekeren.

In reactie op deze anonieme publieke ruimten volgt de meest recente reeks van werken, "Private", waarin juist een meer persoonlijke werkelijkheid figureert. Een persoonlijke werkelijkheid die eigenlijk ook weer ieder 's werkelijkheid kan zijn.
Middels de techniek houtgravure zijn, dikwijls grote, prenten ontstaan waarin tafels en schaduwen, bomen en beesten te zien zijn.
Deze prenten worden bevolkt door (speelgoed?)beesten, geflankeerd door een echte vogel, of boomstammen die zich voordoen als tafelpoten of tafelpoten die zich voordoen als boomstammen. Ze lijken de verwarrende wereld op te roepen van het kind dat bezig is zijn werkelijkheid te verkennen.

Wat beide groepen werk met elkaar gemeen hebben is de verraste blik waarmee zowel onze meest openbare als onze meest persoonlijke ruimte in kaart wordt gebracht. Dat deze verkenningen op een heldere en systematische wijze met kroontjespen en graveerstift worden gedaan lijkt het raadsel van de afgebeelde ruimtes alleen maar te vergroten en vraagtekens te zetten bij de mate waarin een werkelijkheid ook echt persoonlijk kan zijn.